Tapijt in art-decostijl

Dankzij het Fonds Raphaël en Françoise Haeven kon de Koning Boudewijnstichting een iconisch tapijt van de Belgische textielkunstenares Elisabeth De Saedeleer aankopen voor het Design Museum Brussels.

Belgisch erfgoed in vrouwelijke vorm

De aankoop van dit tapijt van Elisabeth De Saedeleer (1902-1977) kadert in een ambitieus plan om het Belgische erfgoed te valoriseren. En dan vooral het werk van vrouwelijke kunstenaars en ontwerpers die in de kunstgeschiedenis lang uit de schijnwerpers bleven.

Meesterlijke textielkunst uit het interbellum

Het tapijt verleidt door de kwaliteit van de uitvoering, de harmonie van de lijnen en de levendigheid van de kleuren die tijdens de recente restauratie van het werk tevoorschijn kwamen. Dit is een zeldzame creatie van Elisabeth De Saedeleer, emblematisch voor de Belgische kunst uit het interbellum, die vandaag quasi niet vertegenwoordigd is in publieke collecties.

De Saedeleer & Van huffel: een unieke artistieke samenwerking

Elisabeth De Saedeleer speelde een sleutelrol in de heropleving van de tapijtkunst in België, maar toch verdween ze onder de radar. Dit werk is geïnspireerd op de arts-and-crafts-beweging en getuigt van superieur artisanaal vakmanschap (het tapijt is handgeknoopt) en een verfijnd modernistisch ontwerp. Het toont ook de meerwaarde van de artistieke samenwerkingen uit die tijd, want Elisabeth De Saedeleer ontwierp het tapijt in nauwe samenwerking met architect Albert Van huffel (onder meer bekend van de basiliek van Koekelberg), een gevestigde waarde binnen de art deco in België. Dankzij deze samenwerking krijgt het werk een artistieke, historische en symbolische waarde. Beide kunstenaars hebben bovendien boven aan het tapijt hun monogram aangebracht.

Uit een kunstzinnige familie

Textielkunstenares Elisabeth De Saedeleer en boekbindster Berthe van Regemorter waren bij de eerste vrouwelijke professoren die Henry Van de Velde bij de opstart van het Institut supérieur des arts décoratifs La Cambre aantrok. Met de aanstelling van Elisabeth De Saedeleer als directeur van het textielatelier haalde Van de Velde in 1927 een toonaangevende naam binnen. Ze kwam via May Morris in contact met de weefkunst, toen ze tijdens de Eerste Wereldoorlog samen met haar familie in Engeland verbleef. In 1921 richtte haar vader Valerius De Saedeleer een weefatelier in Etikhove op, waar ze samen met haar zussen een weefproductie opzette. In 1925 ging het atelier verder onder de naam Studio De Saedeleer, waarbij zij samen met kunstenaar Paul Haesaerts de dagelijkse leiding op zich nam. De studio kende een groot succes en werkte samen met grote namen uit de kunstwereld. Tijdens de Tweede Wereldoorlog verhinderden de Duitse autoriteiten Elisabeth De Saedeleer om nog verder les te geven aan La Cambre omdat haar echtgenoot Léon Lévy van Joodse afkomst was. Na de oorlog opende ze haar eigen school École de tissage et de peinture Elisabeth de Saedeleer in Ukkel.

Herwonnen zichtbaarheid voor een pionier

Dit werk vult een belangrijke leemte in de publieke collecties en zal in de permanente tentoonstelling belgisch design belge van het Design Museum Brussels hangen. Zo versterkt het de zichtbaarheid van Elisabeth De Saedeleer en haar studio-school, op het snijvlak van creatie, onderwijs en ondernemerschap.

Fonds Raphaël en Françoise Haeven

Dit iconische tapijt van de Belgische textielkunstenares Elisabeth De Saedeleer werd aangekocht door het Fonds Raphaël en Françoise Haeven. Dit Fonds, beheerd door de Koning Boudewijnstichting, zet zich in voor het behoud, de restauratie en de valorisatie van historisch Belgisch erfgoed.